Dlaczego produkcja na zamówienie prefabrykatów wymaga żywego modelu planowania?
Teza
W fabryce pracującej w modelu ETO (produkcja na indywidualne zamówienie) plan nie może być dokumentem — musi być żywym modelem. Dziś za planowanie w fabryce Zbych-Pol & Mobet odpowiada Dyrektor Produkcji — człowiek, którego wiedza i intuicja utrzymują fabrykę w ruchu. Ta wiedza jest zbyt cenna, by nie mieć oparcia w systemie. Moim celem jest ją utrwalić, wzmocnić i udostępnić — nie zastąpić.
Punkt startowy — od wyzwania do rozwiązania
Ten rozdział otwiera dokumentację. Opisuje kontekst fabryki, skalę wyzwań ETO i rolę Dyrektora Produkcji jako żywego planisty. Kolejne rozdziały budują na tym fundamencie: fizyka fabryki → wspólny język → model intencji → pętla zwrotna → dowód koncepcji.
Wiedza, która zasługuje na wsparcie
Dyrektor Produkcji panuje nad złożonym procesem planowania dzięki wieloletniemu doświadczeniu i arkuszowi, który potrafi odczytać tylko on sam. System powinien tę wiedzę utrwalić i udostępnić — nie zastąpić. Konkretnie: zapewnić ciągłość planowania pod nieobecność Dyrektora, przejąć ręczne przeliczanie przy zmianach, przechowywać reguły kontekstowe (np. „w piątek nie zalewamy na torze 3, bo w poniedziałek kwartet suwnic obsługuje dostawę”) i skrócić wdrożenie nowego pracownika z miesięcy do dni.
Co jest naprawdę trudne w produkcji ETO
Fabryka realizuje orientacyjnie 70–100 elementów tygodniowo; elementy są często unikalne konstrukcyjnie, ale w praktyce grupują się w kilkanaście–kilkadziesiąt archetypów produkcyjnych o powtarzalnych profilach zasobowych.
- Każde zlecenie ma własną dynamikę: zmiany projektu, terminu, priorytetów, dostępności materiałów.
- Produkcja to system zależności: tory i stoły, węzły betoniarskie, zbrojenie, szalowanie, dojrzewanie betonu, demontaż, transport.
- Miks produktów rządzi wszystkim. Nie pojedynczy zasób jest wąskim gardłem — lecz kombinacja wyrobów jednocześnie obecnych na hali. Dodanie pilnego zlecenia zmienia nie tylko jego własne zasoby, ale obciążenie i harmonogram całej fabryki.
- Lokalne „mikrozdarzenia” — awaria, dłuższe przezbrojenie, opóźniona pielęgnacja — mają globalny wpływ na terminy i koszty całej fabryki.
- Rynek nie czeka na harmonogram. Klient strategiczny dzwoni z pilnym zamówieniem, przetarg wymaga natychmiastowej odpowiedzi, zmiana projektu przychodzi po zamrożeniu planu. Fabryka musi mieć możliwość elastycznego działania — czasem wbrew twardym założeniom systemu planowania.
System tej klasy musi wspierać sytuacje wyjątkowe: ręczne przesunięcie zamrożonego zlecenia, wymuszenie priorytetu, przyjęcie zlecenia mimo przeciążenia zasobów. Kluczowe jest, żeby takie decyzje były świadome — system nie blokuje ich, ale pokazuje konsekwencje: co się przesunie, co się opóźni, ile to będzie kosztować. Elastyczność z pełną widocznością skutków — nie elastyczność na ślepo.
System nie eliminuje losowości — skraca czas wykrycia odchyleń i minimalizuje efekt domina.
Liczby do zwalidowania
Na podstawie wstępnej analizy szacuję, że fabryka prowadzi jednocześnie kilkadziesiąt aktywnych zleceń, plan wymaga ręcznej korekty kilka razy w tygodniu, a pojedyncze opóźnienie na torze może przesunąć 3–5 kolejnych zleceń. Te szacunki wymagają potwierdzenia z danymi Państwa fabryki — są przedmiotem przygotowanych pytań RFC (zob. rozdział 06).
Pajęczyna zależności
Jedno zdarzenie — awaria, dłuższe przezbrojenie, opóźniona dostawa — uruchamia lawinę. Zasoby fabryki są wzajemnie powiązane i każde zakłócenie propaguje się przez całą sieć, aż do wpływu na terminy i koszty. Szczegółowe omówienie każdego zasobu — oraz roli miksu produktów jako nadrzędnego ograniczenia — znajduje się w rozdziale 02. Mechanizm reakcji na nieoczekiwane zdarzenia — zamknięta pętla sprzężenia zwrotnego — jest opisany w rozdziale 05.
Diagram — Pajęczyna zależności zasobów
Jak lokalne zakłócenie (awaria, blokada) propaguje się przez sieć wzajemnie powiązanych zasobów fabryki, eskaluje do przeciążenia systemu i kończy się globalnym wpływem na terminy i koszty.
flowchart TB ZDARZENIE["Mikrozdarzenie<br/>Awaria lub blokada"] TOR["Tory i Stoły"] WEZEL["Węzeł betoniarski"] ZBROJ["Zbrojenie i Szalowanie"] DOJRZEWANIE["Dojrzewanie betonu"] TRANSPORT["Transport i Demontaż"] PLAC["Plac składowy"] KOLEJKI["Kolejki i przesunięcia"] OBCIAZENIE["Przeciążenie systemu"] PRIORYTETY["Nerwowa zmiana priorytetów"] GLOBAL["Globalny efekt<br/>Opóźnienia i koszty"] ZDARZENIE --> TOR ZDARZENIE --> ZBROJ ZDARZENIE --> DOJRZEWANIE TOR --> DOJRZEWANIE DOJRZEWANIE --> WEZEL WEZEL --> TOR ZBROJ --> TOR TOR --> TRANSPORT TRANSPORT --> PLAC PLAC --> TRANSPORT TRANSPORT --> WEZEL TOR --> KOLEJKI WEZEL --> KOLEJKI ZBROJ --> KOLEJKI DOJRZEWANIE --> KOLEJKI TRANSPORT --> KOLEJKI PLAC --> KOLEJKI KOLEJKI --> OBCIAZENIE OBCIAZENIE --> PRIORYTETY PRIORYTETY --> TOR PRIORYTETY --> WEZEL PRIORYTETY --> KOLEJKI OBCIAZENIE --> GLOBAL PRIORYTETY --> GLOBAL style ZDARZENIE fill:#ffebee,stroke:#c62828,stroke-width:2px style KOLEJKI fill:#fff3e0,stroke:#ef6c00,stroke-width:2px style OBCIAZENIE fill:#ffcdd2,stroke:#c62828,stroke-width:2px style GLOBAL fill:#b71c1c,color:#ffffff,stroke:#b71c1c,stroke-width:3px
Jak zakłócenie destabilizuje fabrykę — perspektywa czasowa
Diagram — Sekwencja destabilizacji fabryki
Ten sam problem widziany w czasie: od lokalnej anomalii operacyjnej, przez eskalację konfliktów i utratę synchronizacji, aż po globalną destabilizację wpływającą na terminy dostaw i koszty.
sequenceDiagram participant ZDARZENIE as Nieprzewidziane zdarzenie participant TOR as Tor lub Stół participant WEZEL as Węzeł betoniarski participant KOLEJKA as Kolejki produkcyjne participant PLAN as Plan i Priorytety participant CHAOS as Rozsynchronizowanie systemu participant GLOBAL as Terminy i koszty rect rgba(255, 235, 238, 0.5) Note over ZDARZENIE,WEZEL: FAZA 1 — Lokalna anomalia operacyjna ZDARZENIE->>TOR: Blokada lub wydłużenie operacji TOR->>KOLEJKA: Opóźnienie kolejnych zleceń KOLEJKA->>WEZEL: Zmiana momentu zalewania WEZEL->>KOLEJKA: Nowe konflikty czasowe end rect rgba(255, 205, 210, 0.6) Note over KOLEJKA,PLAN: FAZA 2 — Eskalacja konfliktów i przeciążenie KOLEJKA->>PLAN: Informacja o przeciążeniu PLAN->>TOR: Zmiana sekwencji PLAN->>WEZEL: Zmiana priorytetu TOR->>KOLEJKA: Dalsze przesunięcia KOLEJKA->>PLAN: Kolejne konflikty end rect rgba(244, 67, 54, 0.25) Note over PLAN,CHAOS: FAZA 3 — Utrata synchronizacji systemu PLAN->>CHAOS: Brak spójnej osi czasu CHAOS->>TOR: Niespójne alokacje CHAOS->>WEZEL: Rozjazd okien zalewania CHAOS->>KOLEJKA: Lawinowe przesunięcia end rect rgba(198, 40, 40, 0.15) Note over TOR,GLOBAL: FAZA 4 — Globalna destabilizacja i koszt biznesowy TOR->>GLOBAL: Opóźnienia realizacji PLAN->>GLOBAL: Wzrost kosztów i utrata OTD end
Gdzie jest potencjał
Gdyby plan znał rzeczywiste czasy przygotowania, szalowania i pielęgnacji — kolejki i „zatory” przestałyby zaskakiwać. Gdyby decyzje handlowe używały tego samego języka co produkcja — obietnice terminów przestałyby być „na wyczucie”. Gdyby model uczył się po każdym wykonaniu — z każdą serią fabryka stawałaby się łatwiejsza do planowania.
Przykład — 4 belki mostowe, odpowiedź
instantKlient dzwoni z zapytaniem o cztery belki mostowe z terminem za sześć tygodni. Handlowiec wpisuje zapytanie do systemu. System natychmiast przelicza: 100 m toru, 34 m³ betonu, 8 zmian roboczych — i nakłada to na aktualny plan fabryki. W ułamku sekundy odpowiada: „Termin realny, ale wpływ na bieżące zlecenia — przesunięcie dwóch pozycji na stołach o jedną zmianę.”
Handlowiec dostaje odpowiedź systemową bez angażowania Dyrektora Produkcji. Pełny opis mechanizmu w rozdziale 04
To nie są abstrakcyjne postulaty. Kolejne rozdziały pokażą, jak osiągnąć każdy z tych efektów.
Powrót do startu: 00-Entry-Point | Następny rozdział: 02-Fizyka-Produkcji-jako-Ograniczenia